Piece iki dadi bagéan saka seri blog kang anggota saka ISC kang Komite Kebebasan lan Tanggung Jawab ing Ilmu (CFRS) nuduhake bayangan ing Dipercaya ing Ilmu kanggo Kebijakan Nexus laporan, dirilis sawise workshop co-diatur dening International Science Council (ISC) lan Komisi Eropa Joint Research Center, karo co-sponsor saka US National Science Foundation.
Lokakarya kasebut nglumpukake para ahli kanggo nliti dinamika kompleks kepercayaan ing ilmu pengetahuan sajrone nggawe kabijakan lan nimbang pitakonan utama: sepira bisa dipercaya ilmu kanggo kabijakan bisa dipisahake saka pitakonan sing luwih akeh babagan kepercayaan ing institusi demokratis?
About penulis: Xuan Liu Dhèwèké iku Direktur Institut Lingkungan Inovasi ing Akademi Strategi Inovasi Nasional, Asosiasi Sains lan Teknologi Tiongkok (NAIS, CAST). Dhèwèké nduwèni latar mburi akademik ing ilmu komputer, studi komunikasi, lan psikologi sosial, kanthi pendhidhikan ing Tiongkok lan Inggris.
The Dipercaya ing Ilmu kanggo Kebijakan Nexus Laporan iki kanthi sistematis nganalisa kahanan internasional saiki babagan kepercayaan marang sains lan ngusulake serangkaian langkah-langkah sing menehi inspirasi, menehi pandhuan sing bisa ditindakake kanggo luwih ningkatake kepercayaan marang sains.
Ketegangan antarane pangembangan ilmiah lan kepercayaan publik minangka akibat sing ora bisa dihindari saka ketidakcocokan antarane iterasi ilmiah sing cepet lan adaptasi kognitif, kaya sing wis bola-bali dikonfirmasi sejarah. Ing macem-macem periode sejarah, wong-wong wis ngadhepi kerumitan lan dampak sing ora mesthi saka ilmu pengetahuan lan teknologi anyar kanthi pangarepan lan keprihatinan. Komunikasi ilmiah sing ora cukup luwih nyebabake goyah kepercayaan sing didorong dening informasi sing salah. Utamane, nalika komunikasi sains gagal nerangake watesan ilmu pengetahuan kanthi cepet, utawa nalika para ilmuwan ora mbahas risiko sing ana gandhengane kanthi lengkap, publik bisa uga luwih rentan marang informasi palsu. Akibate, kepercayaan marang ilmu pengetahuan lan para ilmuwan bisa saya ringkih.
Ilmu pengetahuan nduduhake ajine minangka barang publik kanthi nglayani kesejahteraan manungsa kanggo ngatasi masalah kayata pembangunan berkelanjutan, kesehatan global, lan keamanan pangan. Entuk kepercayaan publik mesthi dadi prasyarat penting kanggo nggayuh ajine iki. Tanpa kepercayaan, keraguan lan salah paham babagan ilmu pengetahuan bisa nyebabake oposisi lan alangan.
Saiki, ilmu pengetahuan kena pengaruh saka beda demografi sing saya amba. Kesenjangan antarane negara-negara berpenghasilan tinggi lan rendah utawa menengah nyebabake tantangan sing ana gandhengane karo kepercayaan. Teknologi uga wis nggedhekake kesenjangan regional, sing nyebabake tambah akeh skeptisisme babagan apa ilmu pengetahuan migunani kanggo masarakat. Kajaba iku, tekanan saka politik, modal, lan pengaruh liyane bisa ngowahi kesimpulan ilmiah, sing luwih nambah perpecahan ing kepercayaan.
Njaga kepercayaan marang ilmu pengetahuan gumantung marang aksesibilitas lan inklusivitas kawruh lan sumber daya ilmiah. Nalika ilmu pengetahuan kurang aksesibilitas lan inklusivitas, ajine minangka kabecikan umum sing nglayani kesejahteraan manungsa bakal suda, lan rasa ora percaya saya tambah. Contone, sawetara komunitas sing kekurangan sumber daya ora duwe infrastruktur dhasar lan konten ilmiah ing basa lokal, saengga angel mangerteni perkembangan ilmiah paling anyar. Sauntara kuwi, minoritas lan kelompok berpenghasilan rendah bisa uga dilirwakake utawa diasingake dening upaya komunikasi sains.
Solusine ana ing conto-conto praktis sing nguatake kepercayaan marang ilmu pengetahuan lan nduduhake peran ilmu pengetahuan minangka barang umum kanggo kesejahteraan manungsa. Kapisan, iki mbutuhake kanthi aktif ngirim keuntungan inklusif saka ilmu pengetahuan marang publik liwat ngrungokake lan crita sing efektif. Contone, komunitas Afrika wis entuk swasembada pangan liwat teknologi beras hibrida; wilayah terpencil wis entuk akses menyang perawatan kesehatan liwat sistem telemedicine; lan wong sing duwe disabilitas wis pulih fungsi liwat teknologi antarmuka otak-komputer (BCI). Crita-crita kasebut nuduhake teknologi tinggi minangka sumber pangarep-arep. Kapindho, partisipasi ing pengambilan keputusan ilmiah kudune dadi luwih transparan, kanthi papan sing luwih gedhe kanggo ekspresi publik. Nalika ilmu pengetahuan dituduhake kanthi jelas minangka barang umum sing inklusif lan bisa diakses, wong bisa langsung ngrasakake keuntungane—mbantu mbangun konsensus lan kepercayaan marang ilmu pengetahuan.
Gambar dening Connie de Vries on Unsplash
Nolak tanggung jawab
Informasi, panemu lan rekomendasi sing disedhiyakake ing blog tamu kita minangka kontributor individu, lan ora kudu nggambarake nilai lan kapercayan Dewan Ilmu Internasional.